וַיֹּ֗אמֶר לֹ֥א אוּכַ֛ל לָשׁ֥וּב אִתָּ֖ךְ וְלָב֣וֹא אִתָּ֑ךְ וְלֹֽא־אֹ֣כַל לֶ֗חֶם וְלֹֽא־אֶשְׁתֶּ֤ה אִתְּךָ֙ מַ֔יִם בַּמָּק֖וֹם הַזֶּֽה׃
האָט ער צו אים געזאָגט: איך קען זיך ניט אומקערן מיט דיר און קומען צו דיר, און איך װעל ניט עסן קײן ברױט און ניט טרינקען קײן װאַסער בײַ דיר אין דעם דאָזיקן אָרט.
מלבי"ם
ויאמר לא אוכל מצד שתי אזהרות, א. לשוב אתך ולבא אתך שא"א לבא אתך לביתך רק ע"י שאשוב אתך בדרך שהלכתי, ב. ולא אוכל לחם במקום הזה לעולם: